พ่อขุนรามคำแหงมหาราช
พ่อขุนรามคำแหงมหาราชเป็นกษัตริย์องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์พระร่วง ปกครองอาณาจักรสุโขทัยระหว่าง พ.ศ. 1279 ถึง พ.ศ. 1298 เป็นสมัยที่รุ่งเรืองที่สุด
ทรงได้รับการยกย่องให้เป็นผู้สร้างสรรค์อักษรไทยและทรงสถาปนาพระพุทธศาสนาเถรวาทให้เป็นศาสนาประจำชาติของราชอาณาจักร
พ่อขุนรามคำแหงเป็นบุตรชายของพ่อขุนบางกลางหาวซึ่งปกครองเป็นพ่อขุนศรีอินทราทิตย์และพระราชินีของพระองค์ เสือง แม้ว่าตำนานพื้นบ้านจะอ้างว่าพ่อแม่ที่แท้จริงของเขาเป็นยักษ์ชื่อกางลี่และเป็นชาวประมงก็ตาม เขามีพี่ชายสองคนและน้องสาวสองคน พี่ชายคนโตเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็กมาก องค์ที่สอง บ้านเมือง ขึ้นครองราชย์ภายหลังบิดาสิ้นพระชนม์ และรามคำแหงสืบต่อด้วยการสวรรคตของพระองค์เอง
เมื่ออายุ 19 ปี เขาได้เข้าร่วมในการรุกรานเมืองสุโขทัยของบิดาซึ่งเคยเป็นข้าราชบริพารของขอมและสถาปนาอาณาจักรสุโขทัยที่เป็นอิสระ เนื่องจากความกล้าหาญในการทำสงครามจึงถูกกล่าวหาว่าได้รับสมญานามว่า "พระรามคำแหง" หรือ "พระรามผู้กล้าหาญ" หลังจากที่บิดาของเขาเสียชีวิต บ้านเมือง พี่ชายของเขาได้ปกครองอาณาจักรโดยมอบหมายให้รามคำแหงเป็นผู้ควบคุมเมืองศรีสัชนาลัย
